Ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο θέαμα ήταν για μένα αυτό που πέρασε. Το Σάββατο με τον άντρα μου, την Κυριακή με τον μεγάλο μου γιο. Τα θεάματα που παρακολούθησα… από το ένα άκρο στο άλλο! Και σύντομα θα καταλάβεις τι εννοώ…

Σάββατο βράδυ και είπαμε να βγούμε. Αυτά είναι υπέροχα νέα γιατί δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ! Ο άντρας μου δουλεύει κάθε Σαββατοκύριακο, οπότε η έξοδος μας τις περισσότερες φορές είναι ένα χαλαρό σινεμά Δευτέρα βράδυ ή με φίλους για φαγητό κάποια καθημερινή. 

Γύρω στις έντεκα πέρασε να με πάρει το αγόρι μου. Ναι στο ίδιο σπίτι μένουμε. Αλλά όταν βγαίνουμε ραντεβού φέυγει πρώτος, μπαίνει στο αμάξι και μου στέλνει μήνυμα: “Μωρό μου έχω φτάσει, όταν είσαι έτοιμη κατέβα” Χαζό; Μπορεί… αλλά εμείς “το ζούμε”!

"Κούκλες"

Για τις “κούκλες” είχα ακούσει και ήθελα πολύ να πάω. Κάποιες από αυτές είναι φίλες μου και συνεργάτιδες. Οι “κούκλες” είναι ένα σόου με πολύ μουσική, πρόζα και μιμήσεις από πολύ ταλαντούχες καλλιτέχνιδες. Καλλιτέχνιδες που χρόνια πριν άφησαν την αντρική φύση τους πίσω και τώρα πια είναι γυναίκες. Πιο γυναίκες από εσένα και εμένα, θα παραδεχθώ!

"Νανά Μούσχουρη"

"Μέριλυν Μονρόε"

"Άννα Βίσση"

 Πέρασα υπέροχα και απόλαυσα ένα σόου με πολύ χιούμορ και αυτοσαρκασμό.

 

Χόρεψα, τραγούδησα και γέλασα με την καρδιά μου! Είναι υπέροχες και το ταλέντο μέσα σε αυτό το ζεστό μαγαζί στο Κουκάκι περισσεύει! Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια για αυτό το όμορφο βράδυ.

 ***

Την επόμενη μέρα, παρά το ξενύχτι, σηκώθηκα νωρίς με ένα ζωηρό εξάχρονο αγόρι να χοροπηδάει στο κρεβάτι μου.”Μαμά ξύπνα! Έχουμε να πάμε θέατρο!” Ντουζ, φορεματάκι, μποτούλες, ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΦΕΣ και έξω από την πόρτα.

Φτάσαμε στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο και μπήκαμε κατευθείαν στην αίθουσα. Η αλήθεια είναι πως πήγα με τον φόβο οτι θα με πάρει ο ύπνος. Απεναντίας συνέβει το ακριβώς αντίθετο. Η παράσταση ήταν υπέροχη και την χάρηκα και εγώ σαν μικρό παιδί. Χειροκροτούσαμε, φωνάζαμε και γελούσαμε όλη την ώρα. Ίσως παραπάνω από όσο έπρεπε! 

Η Ευρυδίκη υπέροχη για μια ακόμα φορά αποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή. Το ταλέντο της χαρίστηκε απλόχερα από την Θεό και η σκληρή δουλειά της το απογειώνει. Η μουσική του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα σε καθηλώνει όπως και η ζωντανή ορχήστρα της παράστασης. Καταπληκτικά κοστούμια και πολύ εντυπωσιακά σκηνικά. Υπέροχος όλος ο θίασος “Αβάντι” και το έργο της Κέλλυς Σταμουλάκη περνάει στα παιδιά υπέροχα ξεχωριστά μηνύματα. 

Εγώ θα σταθώ στο μήνυμα που μου έμεινε στο τέλος. Ότι το κακό δεν πεθαίνει όπως στα περισσότερα παιδικά παραμύθια. Το κακό μπορεί να γίνει καλό. Καλό και κακό έχουμε όλοι μέσα μας και διαλέγουμε την πλευρά που προβάλουμε. Και ακόμα και αν διαλέξουμε την κακή πλευρά μπορούμε να αλλάξουμε και να επιστρέψουμε στην καλή, πάντα με οδηγό την αγάπη.

Και τα δύο είναι θεάματα που συστήνω ανεπιφύλακτα, φυσικά με εντελώς διαφορετικές παρέες στο καθένα!