Είναι κάτι μέρες που αμφιβάλλω ακόμα και για το όνομα μου. Δεν ξέρω αν είμαι καλή μαμά για τη Ραφαέλα, καλή μαμά για τον Θοδωρή, καλή σύζυγος, καλή κόρη, καλή αδερφή, καλή επαγγελματίας, καλή φίλη, καλή νοικοκυρά και κάπου εκεί στο τέλος αμφιβάλλω αν μπορώ να είμαι καλή με εμένα. Εδώ που τα λέμε, είναι πολλοί ρόλοι για να είμαι καλή..σε όλους..και συνέχεια! 

Είναι κάτι μέρες λοιπόν, δύσκολες, που νιώθω ότι δεν κάνω τίποτα καλά. Η Ραφαέλα γκρινιάζει άρα δεν περνάει καλά άρα εγώ δεν κάνω κάτι καλά. Έχει γκρίνια ο μικρός άρα εγώ δεν μπορώ να τον ησυχάσω. Δεν βρίσκω χρόνο για τον Γιάννη...και πόσο θέλω να βρω χρόνο μαζί του… Μιλάω με νεύρα στη μαμά μου. Δεν έχω δει τον αδερφό μου εδώ και μέρες.  Δεν προλαβαίνω να ετοιμάσω κάποια πράγματα στη δουλειά. Δεν θυμάμαι πότε είδα τις φίλες μου τελευταία φορά. Το σπίτι είναι μόνιμα άνω κάτω. Και το καλύτερο για το τέλος..χρόνος με εμένα. Εμένα;; Τι είναι αυτό;;; Και φυσικά όλα αυτά με τις ανάλογες ενοχές βεβαίως βεβαίως! Ή είμαστε ενοχικές ή παίζουμε!

Νομίζω πιο πολύ απ΄όλα, αυτό που με εξαντλεί είναι η αϋπνία..που δεν μπορώ να χωρέσω πουθενά λίγο υπνάκο παραπάνω..όπως χθες το μεσημέρι που με έναν μαγικό τρόπο κοιμήθηκαν την ίδια ώρα και ο μικρός και η μεγάλη. Τέλεια λέω! Θα κοιμηθώ!! Μέχρι να μπω στο κρεβάτι και να με πάρει ο ύπνος ακούω τη Ραφαέλα να κλαίει! Όχιιιιιιιιιιι! Πάει ο ύπνος...πάλι..

Πήγα στο δωμάτιο τρέχοντας. Δεν ήξερε ούτε η ίδια τι ήθελε απλά το μόνο που κατάλαβα είναι ότι ηρεμούσε στην αγκαλιά μου. Ένιωσα να με πνίγουν τα νεύρα μου..νεύρα από την αϋπνία, νεύρα κούρασης, η κούραση εκείνη που μπορεί να σε πιάσουν κλάματα

Δεν θα ήταν τέλειο να υπήρχε ένα χάπι που να το έπαιρνες και να ήταν σαν να είχες κοιμηθεί 3 ώρες..να το παίρνεις και να νιώθεις ξεκούραστος! Θα ήμουν η καλύτερη πελάτισσα.

Τι είναι η φύση όμως..όσο την είχα αγκαλιά και ηρεμούσε πάνω μου, ηρεμούσα και εγώ.

Για να ηρεμεί στην αγκαλιά μου κάτι κάνω καλά σκέφτηκα. Είμαι σημαντική γι’ αυτήν όσο αύτη για εμένα. Και είναι ΤΟΣΟ σημαντική. Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου

Δεν είχε πια προτεραιότητα ο ύπνος μου αλλά αυτή. Πάντα θα έχει αυτή και αυτός! Ίσως και λανθασμένα μερικές φορές μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι αν δεν είμαι εγώ καλά, δεν είναι κανείς στο σπίτι καλά. ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΜΑΜΑ=ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ=ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ

Απλά καταλήγω στο ότι όποιος λέει ότι όλα είναι πάντα ρόδινα, με ροζ κορδελάκια και μπλε όμορφα συννεφάκια και πεταλουδίτσες δεξιά και αριστερά, είναι ΜΕΓΑΛΟΣ ΨΕΥΤΗΣ. Και ψέματα δε λέω. Δεν έχω ξανανιώσει τόση αγάπη στη ζωή μου. Να παίρνω και να δίνω. Τόση ευγνωμοσύνη για τα πλασματάκια μου. Αλλά δεν έχω ξανανιώσει ποτέ στη ζωή μου να φτάνω στα όρια και σωματικά και ψυχικά. 

Τι να πω..θα συνεχίσω να προσπαθώ να είμαι όσο καλύτερη μπορώ! 

Αν έχετε καμία μαγική συνταγή για την τελειότητα είμαι όλη αυτιά!

Υ.Γ  Μάθημα ημέρας.. ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΜΟΝΟ ΛΙΓΟΥΛΑΚΙ ΑΚΟΜΑ