Νομίζω αν κάποιος με έβλεπε χθες το βράδυ εκεί γύρω στις 2.30 το πρωί θα γελούσε για καμιά μέρα. Δεν σας έχει τύχει να αλλάξετε πάνα σε 5 δευτερόλεπτα αλλά και άλλες φορές να νομίζετε οτι αλλάζετε πάνα την τελευταία 1 ώρα!? Ε αυτό έγινε..

Ξυπνάει λοιπόν ο μικρός για μαμ εκείνη την ώρα και τον παίρνω να τον θηλάσω. Τελειώνει και τον σηκώνω να ρευτεί, γιατί πνίγεται με το γάλα γενικά και αν δεν ρευτεί το πιο πιθανό είναι να τα βγάλει. Και όταν λέμε πνίγεται εννοούμε ψάχνει για ανάσα!

Ρεύεται λοιπόν και τον ξαπλώνω για να τον αλλάξω γιατί έκανε κακά φυσικά. Εκεί που τον αλλάζω, με το ένα μάτι κλειστό, με φώτα χαμηλομένα λες και είμαι σε ρομαντικό ραντεβού, ΚΑΤΟΥΡΑΕΙ έξω από την πάνα και βρέχει φορμάκι, φανελάκι, και σεντόνια (γιατί τον αλλάζω στο κρεβάτι υποτίθεται για να μην σηκώνομαι βραδιάτικα!) Επίσης πρέπει να μάθω ότι τα αγοράκια θέλουν μια παραπάνω προσοχή στην αλλαγή πάνας..

Ανοίγω πιο πολύ το φως και φυσικά το μάτι άνοιξε για τα καλά. Και το δικό μου και το δικό του. Κάνω πως δεν το βλέπω. Αλλάζω φορμάκι και εσωρουχάκι και του βάζω καθαρή πάνα. Και λέω μέσα μου ‘αυτό ήταν τελείωσε’.

Έλα που δεν τελείωσε γιατί με τον που τον βάζω πάλι πάνω μου βγάζει γάλα και λερώνεται ΠΑΛΙ το φορμάκι και το εσωρουχάκι και εγώ φυσικά. Πάμε ξανά από την αρχή. Μια ωρίτσα την φάγαμε έτσι για το χαβαλέ. Καλά εννοείται ότι μου έχει φύγει ο ύπνος και πιάνω κινητό για να μιλήσω με άλλες συμπάσχουσες μανούλες που είναι online εκείνη την ώρα!

Εμείς να είμαστε καλά!

Εσείς πώς περάσατε το βράδυ σας??