Η ιδέα προέκυψε μετά από μια συζήτηση που είχαμε με τη Νεφέλη, όταν βρήκε στο κουτί με τα βραχιόλια της το φετινό «Μάρτη» που είχαμε φτιάξει. Το είχε κρατήσει για να το βάλουμε στα κεραμίδια και να το πάρουν τα χελιδόνια αλλά τελικά το ξεχάσαμε. Με ρώτησε πότε θα φτιάξουμε καινούργιο «Μάρτη» και όταν της είπα σε πέντε μήνες της φάνηκε πολύς καιρός και είπε ότι δεν θέλει να περιμένει τόσο. Μου ζήτησε να φτιάξουμε ένα «Νοέμβρη», όπως το βιβλίο της γιαγιάς.

Πριν από μερικούς μήνες είχαμε πάρει δώρο στη γιαγιά το βιβλίο «Εγώ + Εσύ μαζί, Η τέχνη του να είσαι γιαγιά», Χαρά Μαραντίδου, εκδόσεις Πάπυρος.

Ένα υπέροχο βιβλίο, γεμάτο συναισθήματα και ιδέες που διάβασε αρχικά με τη γιαγιά της. Επειδή όμως της άρεσε πολύ το έφερε να το διαβάσουμε και μαζί. Πολλά θέματα του βιβλίου μου θύμισαν τα παιδικά μου χρόνια. Μέσα στο βιβλίο ή λεύκωμα, όπως αλλιώς θα μπορούσε να ονομαστεί, υπάρχει ένα θέμα για το «Μάρτη». Η γιαγιά του βιβλίου λέει στην εγγονή της ότι θα της φτιάξει Απρίλη, Μάη και όποιο άλλο μήνα θέλει. Κάθε μήνας θα έχει το δικό του χρώμα.

Αυτό το κείμενο θυμήθηκε η Νεφέλη και ζήτησε το Νοέμβρη της. Φυσικά δέχτηκα. Ενθουσιάστηκε και μετά από μια "mini" σύσκεψη για τα χρώματα αποφασίσαμε να φτιάξουμε βραχιόλια για όλους τους μήνες του χρόνου. 

Νοέμβρης, γκρι-ροζ, για να δώσουμε λίγο χρώμα αγάπης στο γκρίζο και μουντό αυτό μήνα.
Δεκέμβρης, κόκκινο-πράσινο, για να περάσουμε όμορφα τα Χριστούγεννα.
Ιανουάριος, λευκό-ασημί, για να έρθουν τα χιόνια και να φτιάξουμε χιονάνθρωπο.
Φλεβάρης, λευκό-ζεστό πορτοκαλί, για να υπάρχουν μερικές ζεστές ημέρες και να μπορέσουμε να βρεθούμε στη φύση.
Μάρτης, λευκό-κόκκινο, γιατί η παράδοσή μας λέει ότι αλλιώς θα μας κάψει ο ήλιος. Μόλις φύγει ο μήνας το αφήνουμε στα κεραμίδια ή το κρεμάμε σε ένα κλαδάκι για τα χελιδόνια.
Απρίλης, λευκό-μωβ, για να ανθίσουν γρήγορα οι ευωδιαστές πασχαλιές και επειδή το μωβ είναι το αγαπημένο μας χρώμα.
Μάης, μαύρο-κόκκινο, γιατί ανθίζουν οι παπαρούνες και για να έρθει γρήγορα το καλοκαίρι.
Ιούνης, λευκό-κίτρινο, όπως οι μαργαρίτες για να μη ζεσταθούμε πολύ.
Ιούλης, λευκό-τυρκουάζ, γιατί είναι το χρώμα του καλοκαιριού και για να έχουμε ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι.
Αύγουστος, σίγουρα γαλάζιο-μπλε, για να είμαστε συνέχεια στη θάλασσα.
Σεπτέμβρης, γκρι-κίτρινο, γιατί αρχίζουν οι μουντές ημέρες και για να μας προστατέψει από τις βροχές, όπως το αγαπημένο μας κίτρινο αδιάβροχο.
Οκτώβρης, λευκό-μαύρο, για να θυμόμαστε ότι η ζωή μας είναι γεμάτη αντιθέσεις : μέρα-νύχτα, ήλιος-βροχή, χαρά-λύπη, κρύο-ζέστη... αλλιώς θα ήταν βαρετή.

"Μαμά θα τα φοράω για πάντα, θέλω να φτιάξουμε και για τις φίλες μου, να φοράνε και αυτές".