Χθες μπήκα σε ένα βιβλιοπωλείο, μου αρέσουν πολύ τα βιβλία! Μου αρέσει η μυρωδιά του χαρτιού, μου αρέσει να τα ξεφυλλίζω μέχρι τελικά να δω ποιο θα διαβάσω. Η βόλτα στους διαδρόμους του βιβλιοπωλείου είναι πάντα για μένα μαγική. Τα εξώφυλλα, οι τίτλοι, τα χρώματα. Δεν ξέρω τι μου αρέσει περισσότερο, οι ιστορίες  που διαβάζω στο πίσω μέρος του βιβλίου ή οι εικόνες που δημιουργώ εγώ με το μυαλό μου όταν μπλέκω τις εικόνες, τα χρώματα και τις λέξεις. 

Αφού λοιπόν περάσω από τα βιβλία ψυχολογίας, τα βιβλία αρχιτεκτονικής (οι δυο μεγάλες μου αγάπες ), τα μυθιστορήματα, πάντα καταλήγω στα παραμύθια. Παραμύθια για μεγαλύτερα αλλά και μικρότερα παιδιά. Τα παραμύθια με ταξιδεύουν, σε άλλες εποχές, σε άλλους κόσμους. Οι ιστορίες που μας αφηγούνται είναι αθώες και πάντα έχουν καλό τέλος. 

Εκεί λοιπόν ανάμεσα στα παραμύθια είδα το αγαπημένο μου βιβλίο. Ένα βιβλίο που έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές και πάντα μου θυμίζει ότι όσο κι αν μεγαλώνω δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάω ότι κάποτε ήμουν παιδί. Τα παιδιά βλέπουν την ουσία, ασχολούνται με το σημαντικό και αδιαφορούν για τα ασήμαντα. Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι ο μικρός πρίγκιπας.


Μοιράζομαι μαζί σας τα σημεία που δεν ξεχνάω ποτέ και συχνά τα διαβάζω στον Ερμή γιατί με τέτοια μηνύματα θέλω να μεγαλώνει:  

-“Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους.”

 “Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν την βλέπουν…  …Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλο σου που το κάνει σημαντικό. … οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει την αλήθεια, είπε η αλεπού.”

 “ Όμως όλ’ αυτά τ’ αστέρια σωπαίνουν. Εσύ θα έχεις τ’ αστέρια που δεν έχει κανένας… …Όταν θα κοιτάζεις τον ουρανό τη νύχτα, αφού εγώ θα μένω σ’ ένα απ’ αυτά, αφού εγώ θα γελάω σ’ ένα απ’ αυτά, θα είναι για σένα λοιπόν σαν να γελάνε όλα τ’ αστέρια. Εσύ θα έχεις αστέρια που θα ξέρουν να γελούν.”

 

 Είναι πολύ ωραίο καμιά φορά να ακούς τις συμβουλές μιας αλεπούς. Να ταξιδεύεις στα αστέρια με μικρούς πρίγκιπες. Έστω και για λίγο μπορείς να δεις τη ζωή με άλλη ματιά και να θυμηθείς την ουσία που η καθημερινότητα σε κάνει να ξεχνάς.