Something to talk about
by Bonnie Raitt
https://www.youtube.com/watch?v=mJ58TVYNFro

Το να βάζουμε “ταμπέλες” στους άλλους και να αναπαράγουμε στερεότυπα και προκαταλήψεις είναι μια αγαπημένη ανθρώπινη συνήθεια.  Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως χόμπι.  Οι ταμπέλες αυτές έχουν μεγάλη ποικιλία.  Μπορεί να αφορούν την εμφάνιση, τη συμπεριφορά, τα γούστα, τον τρόπο ζωής, τις επιλογές και τις συνήθειες ενός άλλου ανθρώπου ή μιας ομάδας ανθρώπων.  Η συνήθεια αυτή δεν επηρεάζεται από το μορφωτικό επίπεδο, την οικονομική κατάσταση, την καταγωγή, το φύλο, την ηλικία, από τίποτα απολύτως.  Είμαστε όλοι επιρρεπείς και όλοι λίγο-πολύ ένοχοι.  Ότι δεν είμαστε ή ήμασταν και δεν είμαστε πια ή νομίζουμε ότι δεν είμαστε ή ακόμη κι ενώ ξέρουμε ότι κι εμείς είμαστε αλλά εκείνη τη στιγμή δεν έχει σημασία, μπορεί να αποτελέσει πηγή σχολιασμού και κατάκρισης.  Η αναπαραγωγή στερεοτύπων μας έχει πλήξει όλους κάποια στιγμή στη ζωή μας και με τη σειρά μας όλοι έχουμε πλήξει κάποιους άλλους.  Φαύλος κύκλος.

Το ότι από την εφηβεία μου ακόμη μου έχουν φορεθεί ταμπέλες που ακόμη κουβαλάω, δεν με κάνει λιγότερη ένοχη, γιατί αν θέλω να είμαι ειλικρινής, οφείλω να παραδεχτώ ότι είναι κάτι που έχω κάνει κι εγώ, ουκ ολίγες φορές και συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να το κάνει ξανά.  Όπως όταν ήμουν μαθήτρια της 3ης Λυκείου και αποφάσισα ότι η εισαγωγή μου σε ελληνικό πανεπιστήμιο μέσω των πανελλήνιων εξετάσεων δεν ήταν κάτι που με ενδιέφερε.  Παράτησα το φροντιστήριο και διάβασα όσο χρειαζόταν για να περάσω την τάξη.  Κρίθηκα και χαρακτηρίστηκα σκληρά γι’ αυτή μου την απόφαση, ακόμη και μετά από χρόνια, όταν πια είχα πτυχίο και μεταπτυχιακό στο αντικείμενο που με ενδιέφερε.  Όμως ποτέ δε με απασχόλησε σοβαρά η κριτική αυτή, γιατί αυτό που έκανα ήταν απλά να ακολουθήσω την καρδιά μου και δεν μετάνιωσα ούτε μία στιγμή γι’ αυτό.

Υπάρχει αυτό που θεωρείται το γενικά «σωστό» και υπάρχει και το προσωπικό «σωστό».  Το γενικά «σωστό» ίσως αρέσει σε περισσότερους, το προσωπικό «σωστό» όμως, αν και μπορεί να ξεφεύγει από τα στερεότυπα και τα συνηθισμένα, τις περισσότερες φορές είναι αυτό που μας ταιριάζει πραγματικά και που μας κάνει ευτυχισμένους.  Αυτό ισχύει γενικότερα για όλους αλλά και ειδικότερα για εμάς τις γυναίκες που πολύ συχνά μπαίνουν στην εξίσωση οι διακρίσεις και οι προκαταλήψεις με βάση το φύλο.  Οι προκαταλήψεις αυτές αναπαράγονται όχι μόνο από τους άντρες αλλά και από τις γυναίκες μεταξύ τους, τα μέσα μαζική ενημέρωσης, τα περιοδικά μόδας και το διαδίκτυο.  Ακόμη και στη σημερινή εποχή, πολύ συχνά, το κάνει μία γυναίκα μία επιλογή που αφορά τον εαυτό της ή την εμφάνισή της μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη υπόθεση και να γίνει στόχος κριτικής και απόρριψης λόγω αυτής της επιλογής.  Τελικά, θέλει θάρρος για να είμαστε απλά ο εαυτός μας και πρέπει να το σκεφτόμαστε διπλά πριν κρίνουμε τους άλλους που προσπαθούν να είναι ο δικός τους.

Μια ταλαντούχα καλλιτέχνιδα, η βραζιλιάνα Carol Rossetti, υπερασπίζεται με τον δικό της μοναδικό τρόπο το δικαίωμα όλων απανταχού των γυναικών να αποφασίζουν για τον εαυτό τους πέρα από τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις.  Η Rossetti, δηλώνει ενοχλημένη από τις απόπειρες ελέγχου των γυναικών όσον αφορά το σώμα, την συμπεριφορά και την ταυτότητα τους.  Λόγω αυτού, έχει δημιουργήσει μία σειρά από εικόνες που ονομάζει «Γυναίκες», με στόχο να παρακινήσει και να εμπνεύσει όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται να στηρίξουν τις προσωπικές τους επιλογές ενάντια στις διακρίσεις.   Τη δουλειά της, που συνεχώς ανανεώνεται, μπορείτε να βρείτε στη σελίδα της  http://www.carolrossetti.com.br/ και στο Facebook. 

«Κάποιοι άνθρωποι είπαν ότι η Θάις πρέπει να εγκαταλείψει το όνειρό της γιατί κάποιες δουλειές προορίζονται μόνο για άντρες.  Η Θάις ήταν η πρώτη γυναίκα στην πόλη της που έγινε πιλότος και δεν μετανιώνει που αγνόησε μία τόσο κακή συμβουλή!»

 

«Η Μαρίνα αγαπάει το ριγέ της φόρεμα αλλά τα περιοδικά μόδας λένε ότι οι οριζόντιες ρίγες δεν ταιριάζουν με το σωματότυπό της.  Μη νοιάζεσαι γι’ αυτά τα περιοδικά Μαρίνα.  Το σημαντικό για σένα είναι να φοράς ότι σου αρέσει και να νιώθεις άνετα με το σώμα σου.»

 

«Η Άγκνες αναγνωρίζεται σαν μη-ρομαντική και μερικές φορές νιώθει ενοχλημένη από τους ανθρώπους που λένε ότι πρέπει να βρει σύζυγο.  Άγκνες, δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να μην ενδιαφέρεσαι για τέτοιου είδους σχέση.  Μπορείς να ορίσεις την ταυτότητά σου και τα συναισθήματα σου με τον δικό σου τρόπο!»

 

«Η Ρόουζ αποφάσισε να μην κάνει παιδιά.  Μην ανησυχείς Ρόουζ.  Η μητρότητα είναι επιλογή και η επιλογή σου δεν σε κάνει λιγότερο γυναίκα!»

 

«Η Σίλβια έχει λευκά μαλλιά.  Όλοι της λένε να τα βάψει έτσι ώστε να μη μοιάζει άκομψη.  Σίλβια, το να βάψεις τα μαλλιά σου είναι επιλογή σου και όχι υποχρέωση.  Αν σου αρέσουν τα λευκά σου μαλλιά τότε κανείς δεν μπορεί να σε κοροϊδέψει.  Η ηλικία δεν είναι λόγος ντροπής.  Τα μαλλιά σου είναι όμορφα και η επιλογή δική σου!»

 

«Η Αλίνα είναι αμφιφυλόφιλη και οι άνθρωποι συχνά λένε ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα και ότι είναι απλά μπερδεμένη.  Το ότι δεν είναι ευθυγραμμισμένη με αυτών των ανθρώπων τις ιδέες, είναι επειδή η αγάπη που νιώθει η Αλίνα ξεχειλίζει πάνω από τις ταμπέλες.  Η σεξουαλική σου ταυτότητα δεν χρειάζεται δημόσια έγκριση, Αλίνα!»

 

«Η Ντέμπορα αγαπάει το μικρό της στήθος ενώ η Ντανιέλ έχει επιλέξει να κάνει αυξητική στήθους.  Κορίτσια, η επιλογή είναι δική σας!  Είναι το δικό σας σώμα και πρέπει να κάνετε ότι σας κάνει πιο χαρούμενες!»

 

«Παρόλο που δέχτηκε πιέσεις να κάνει καισαρική, η Φερνάντα αποφάσισε να γεννήσει φυσιολογικά.  Φερνάντα, αυτή είναι μια προσωπική επιλογή.  Καμία από τις δύο επιλογές δε σε κάνει λιγότερο γυναίκα ή μητέρα!»