Και τώρα που έφυγε το άγχος απ’ το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς και η πρώτη δημοτικού είναι γεγονός,  ήρθε το σαββατοκύριακο για να μας δώσει το χρόνο να βρεθούμε όλη η οικογένεια μαζί, να μιλήσουμε για τις εντυπώσεις των δύο πρώτων ημερών στο σχολείο, να προετοιμάσουμε το έδαφος για το τι τον περιμένει την άλλη βδομάδα στο σχολείο και να χαλαρώσουμε..... 

Χαλάρωμα για τον Ερμή- το γιο μου- σημαίνει πάρκο, ποδήλατο και ποδόσφαιρο... Και αυτό κάναμε, πήγαμε  στο πάρκο. Αυτό που βλέπω κάθε φορά είναι ότι εδώ είναι το βασίλειο του. Εδώ η φαντασία του είναι ελεύθερη. Εδώ παίζει με παιδιά μεγαλύτερα, μικρότερα και βλέπω άλλες πλευρές του χαρακτήρα  και της προσωπικότητας του. Βλέπω ότι όλα όσα λέμε σπίτι και καμία φορά νομίζω ότι δεν με ακούει, όλα τα εφαρμόζει οπότε του χρειαστούν!!!! Εδώ είναι που το παιδί μου κοινωνικοποιείται και βάζει τους δικούς του κανόνες, οριοθετεί μόνο του το χώρο του. Εγώ μόνο παρατηρώ. Πολλές φορές δεν πιστεύω ποσό γρήγορα μεγάλωσε, θέλω να τρέξω να τον βοηθήσω αλλά μέχρι να φτάσω δίπλα του έχει λύσει μόνος του το πρόβλημα του.

Κάπου εδω ειναι που θυμάμαι τα δικα μου σχολικά χρονια... Εγω πως περνούσα τοτε;;; Η αληθεια ειναι οτι δεν έχω πολλές χαλαρές στιγμές να θυμηθώ, το προγραμμα ηταν φορτωμένο, αγγλικά, πιάνο , ρυθμική, διάβασμα. Ολα μαζι και η μερα τόσο μικρή για τα χωρέσει ολα. Το παιχνιδι ηταν μια πολυτέλεια για τις διακοπές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και το καλοκαίρι. Νομιζω τελικά οτι για το παιδι μου χρειάζεται ενα πιο χαλαρό προγραμμα.

Κάνοντας όλες αυτές τις παρατηρήσεις και ξέροντας ότι μας περιμένει μια δύσκολη χρονιά, αφού φέτος θα έχουμε και υποχρεώσεις στο σπίτι (Ορθογραφία, αριθμητική, μελέτη περιβάλλοντος), αποφάσισα ότι θα στηρίξω το νέο του ξεκίνημα. Θα είμαι εκεί σε ότι με χρειαστεί, αλλά δεν θα του στερήσω το παιχνίδι, το πάρκο και τους φίλους του. Το παιδί μου είναι χαρούμενο όταν παίζει, οι τέσσερις τοίχοι δεν το χωράνε. 

Ο Ερμής ζήτησε να κάνει κολύμβηση και κιθάρα. Νομίζω ότι μπορούμε να τα βάλουμε τρεις φορές την εβδομάδα, ώστε να έχει χρόνο για παιχνίδι!!! Ο προσωπικός του χρόνος είναι απαραίτητος για να μην νιώσει ότι πιέζεται από τις καινούριες υποχρεώσεις του. Άλλωστε είμαστε μικροί ακόμα...!!!!