Όλοι εμείς που έχουμε αδέλφια γνωρίζουμε ότι οι αδελφικοί τσακωμοί είναι μέρος της καθημερινότητας των παιδιών. Όταν όμως γινόμαστε γονείς, οι καβγάδες των παιδιών μας, μας αγχώνουν, μας στεναχωρούν και συχνά μας κάνουν να αναρωτιόμαστε: “ και τώρα τι κάνω;¨ .

Η αλήθεια είναι πως οι αδελφικοί καβγάδες συχνά μας προκαλούν ανησυχία, φοβόμαστε μήπως κάποιο από τα παιδιά χτυπήσει και προσπαθούμε να παρέμβουμε για να λύσουμε το πρόβλημα.  Αυτή μας η παρέμβαση όμως οδηγεί σε μεγαλύτερα προβλήματα, αφού η διαμάχη μεταξύ τους μεγαλώνει προσπαθώντας να κερδίσουν την εύνοια μας. 

Οι τσακωμοί μεταξύ αδελφών συνήθως ξεκινούν επειδή και οι δυο διεκδικούν το ίδιο πράγμα, συχνά η αφορμή μπορεί να είναι ένα παιχνίδι. Και άλλες φορές ο καβγάς μπορεί να αρχίσει γιατί διεκδικούν την προσοχή μας. Οι τσακωμοί είναι μέρος της καθημερινότητας των αδερφών,  μέσα από αυτή τη διαδικασία μαθαίνουν να επικοινωνούν, να διεκδικούν τα δικαιώματα τους και να εκφράζουν τα συναισθήματα τους.

Τι κάνουμε λοιπόν όταν τα παιδιά μας τσακώνονται;  Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να επικοινωνούν με διάλογο;

1. Δεν παίρνουμε θέση.
2. Δεν παίζουμε το ρόλο του διαιτητή.
3. Αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα του κάθε παιδιού.
4. Δεν τα συγκρίνουμε.
5. Δεν επιτρέπουμε  την επιθετική συμπεριφορά.
6. Ευνοούμε το διάλογο.
7. Όταν ηρεμήσουν μιλάμε μαζί τους και τα βοηθάμε να εκφράσουν τα συναισθήματα τους.
8. Παρεμβαίνουμε μόνο αν υπάρξει κίνδυνος σωματικής ή λεκτικής βίας.

Εμείς οι γονείς πρέπει  να είμαστε δίπλα στα παιδιά μας, να ακούμε τις ανάγκες τους,  να τα βοηθάμε να εκφράζουν τα συναισθήματα τους και να επικοινωνούν. Είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι η επιθετικότητα δεν είναι τρόπος επίλυσης προβλημάτων.  Με τη δική μας βοήθεια θα μάθουν να διεκδικούν αυτά που θέλουν με  διάλογο και όχι με καβγά.